
Aslında blogu kızım için açtım ama onun yetişmesi ne kadar önemliyse nasıl bir ülkede, hangi değerlerle yetiştiği de o kadar önemli . O nedenle içimdekileri yazmazsam olmayacak.
Geçen kasım ayında kitap fuarında Banu AVAR ın söyleşisine katıldım. Önceden de az çok tanıyordum kendisini ve kitap fuarı bahaneydi asıl amaç onu dinlemekti. İyi ki de gitmişim o 1 saatin sonunda salondan çıktığımda artık ben eski ben değildim....
Hemen alt kata inip son kitabını aldım ama elimde bitirmem gereken yarım kalmış kitaplarım olduğundan
Banu AVAR ın Hangi Dünya Düzeni? adlı kitabını bu hafta başı okumaya başlayabildim. Kitabı bitirdim ama üzerimde bir yük, kafamda pek çok soru işareti ve içinde bir tedirginlik kaldı....
Aslında söylediği pek çok şey daha önceden ordan burdan biraz biraz duyup öğrendiğimiz şeyler. Fakat insanın bildikleri her yaşta ve içinde bulunduğu durumda farklı anlamlar ifade edebiliyor. Yani Cemre doğmadan önceki ben okusa kitabı tabi ki etkilenir ve kendine gelirdi ama Cemreden sonraki ben okuyunca bu etkilenme şok geçirme, kendine gelme de sarsılma olarak kendini gösteriyor.
Yeni dünya düzeni, Küresel ekonomi çeteleri, Emperyalist güçler ve bunların kollarının kurdukları kuruluşların, yapmak istediklerini hepimiz biliyoruz çözüm ise sorunun içinde yatıyor bugüne kadar batılı güçlerin oyununu bozan ve onlara boyun eğmeyen tek lider Mustafa Kemal ATATÜRK . Hatta o dönem batılı güçlerin önemli temsilcilerinin ATATÜRK ve Kurtuluş Savaşıyla ilgili kızgınlık ve nefret dolu mesajları da kitapda yer alıyor.
Yukarıda bahsettiğim bu güç odakları, son dönemdeki gelişmeler ile ATATÜRK'ün kafamızdaki imajı zedelenmeye çalışılmaktadırlar. Çünkü bunu yapmadan bizi baskı altına alamayacaklarını, istedikleri kıvama getiremeyeceklerini görmüşlerdir. Türk örf ve adetlerini zedelemek onları unutturup yerine yeni değerler koymak da uğraş verdikleri diger bir konu. Bunun en çarpıcı örneğini ise, Banu AVAR yemekteyiz programı ile veriyor. Bildiğiniz gibi bizim adetlerimizde emeğe ve aşa saygı duyulur ekmek yere düşse alıp öpüp başımıza koyardık küçükken. Ayrıca eve gelen misafire saygı gösterilir 'başımızın üzerinde yeri var' denirdi. Oysa bu programla öyle bu değerler zedelenmektedir.
Sonuç şu ki geleceğimiz için, çocuklarımızın geleceği için kültürümüzün asimile olmasına izin vermemeliyiz ve Atatürk'ün bize kazandırdığı değerlere sahip çıklamalı, çocuklarımıza Atatürk'ü ve değerlerini bize kazandırdıklarını anlatmalıyız.
Görülen o ki gelecek nesilleri yetiştiren annelere artık daha çok iş düşüyor.